Specjalizacja ginekologiczno-położnicza — testy z odpowiedziami z sesji 2018–2025

Egzamin specjalizacyjny z pielęgniarstwa ginekologiczno-położnicze odbędzie się 1 września 2026 roku o godzinie 11:00 w Expo XXI w Warszawie (ul. Prądzyńskiego 12/14). Do rozwiązania jest 140 pytań jednokrotnego wyboru w 140 minut, a próg zaliczenia to 84 poprawne odpowiedzi, czyli 60%. Punktów ujemnych nie ma. Poniżej trzydzieści pytań wracających najczęściej — wybrane z 600 unikalnych pytań z 15 sesji.

Pielęgniarstwo ginekologiczno-położnicze to specjalizacja o wyjątkowo szerokim i zróżnicowanym zakresie — egzamin sprawdza wiedzę od opieki nad ciężarną przez nadzór porodu i połóg, aż po rozpoznawanie stanów nagłych, onkologię ginekologiczną i opiekę nad noworodkiem. Ten przewodnik zbiera w jednym miejscu wszystko, co przed PES z pielęgniarstwa ginekologiczno-położniczego trzeba wiedzieć: jak wygląda egzamin, co zmienia reforma organizatora, jak się zgłosić, co dokładnie powtarzać i jak rozłożyć naukę na 8–12 tygodni.

Jeśli szukasz ogólnego obrazu wszystkich specjalizacji, zacznij od kompletnego przewodnika po PES pielęgniarskim. Poniżej skupiamy się wyłącznie na ginekologii i położnictwie.

1. Mechanika egzaminu — 140 pytań, 60%, jedna odpowiedź

Format PES jest taki sam dla wszystkich specjalizacji pielęgniarskich i nie zmienia się między dziedzinami:

Element	Wartość
Data	1 września 2026 (wtorek)
Godzina	11:00
Miejsce	Expo XXI, ul. Prądzyńskiego 12/14, Warszawa
Liczba pytań	140
Czas	140 minut (średnio minuta na pytanie)
Typ pytań	jednokrotnego wyboru, 4 odpowiedzi, jedna poprawna
Próg zdawalności	60% = 84 poprawne odpowiedzi
Punkty ujemne	brak — nie zostawiaj pustych odpowiedzi

Cztery rzeczy, które warto z tego wyciągnąć od razu:

• Tempo. Minuta na pytanie brzmi komfortowo, ale część zadań to kazusy kliniczne (opis pacjentki, decyzja o postępowaniu), które czyta się dłużej. Naucz się zostawiać trudne pytania na drugą turę, zamiast grzęznąć.
• Brak punktów ujemnych. Każde pytanie bez odpowiedzi to stracona szansa. Nawet przy zgadywaniu masz 25% szans — zawsze zaznacz cokolwiek.
• Jedna poprawna z czterech. Pytania PES często zawierają dwie odpowiedzi „prawie dobre”. Wygrywa rozróżnianie niuansów (np. kiedy wdrożyć interwencję, a nie czy w ogóle).
• Próg jest stały. 84/140 to Twój cel minimalny. Realnie warto celować w zapas — symulacje powtarzane na poziomie 75–80% dają bezpieczny bufor na stres egzaminacyjny.

2. Reforma CEM 2027 — co się zmienia, a co nie

Wokół egzaminów pielęgniarskich od 2025 r. trwa reorganizacja instytucji i to budzi najwięcej niepokoju wśród zdających. Uporządkujmy:

• Sesje 2026 organizuje CMKP (Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego) — na dotychczasowych zasadach. Format, próg, sposób zgłoszenia przez SMK pozostają bez zmian.
• Od 2027 r. egzaminy ma planowo przejąć CEM (Centrum Egzaminów Medycznych — ta sama instytucja, która od lat prowadzi LEK i PES lekarski). Przejęcie zależy od wejścia w życie odpowiednich przepisów.

Dla osoby zdającej w 2026 r. praktyczny wniosek jest prosty: nic nie musisz robić inaczej. Zmiana organizatora to kwestia administracyjna — baza pytań, zakres merytoryczny i format egzaminu nie zmieniają się z dnia na dzień wraz ze zmianą szyldu. Jeśli planujesz egzamin na 2027 r. lub później, śledź komunikaty, ale nie przekładaj nauki „aż się wyjaśni”.

Pełną oś zmian, daty i otwarte pytania opisaliśmy osobno w tekście o reformie egzaminów pielęgniarskich 2027.

3. Terminy, zgłoszenie przez SMK i opłata 350 zł

Sesja jesienna 2026 dla pielęgniarstwa ginekologiczno-położnicze wypada 1 września 2026 roku (wtorek) o godzinie 11:00 w Expo XXI, ul. Prądzyńskiego 12/14 w Warszawie. Pełne zestawienie wszystkich dziedzin znajdziesz we wpisie o terminach sesji jesiennej 2026.

Egzamin odbywa się w dwóch sesjach rocznie — wiosennej i jesiennej. Konkretne daty publikuje organizator z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem, a ogłoszenia o sesjach i listy zakwalifikowanych znajdziesz w SMK (System Monitorowania Kształcenia).

Droga do dopuszczenia wygląda tak:

1. Ukończ program specjalizacji w pielęgniarstwie ginekologiczno-położniczym (z wymaganymi stażami i zaliczeniami).
2. Zadbaj o aktualny wpis w SMK — konto SMK warto mieć od pierwszego dnia szkolenia, bo to przez nie idą wszystkie operacje.
3. Złóż wniosek o dopuszczenie do PES w SMK — zwykle 4–6 tygodni przed egzaminem.
4. Wnieś opłatę egzaminacyjną — 350 zł (stawka po konsolidacji instytucji w 2025 r.; wcześniej 170 zł).

W praktyce, jeśli zaliczyłaś program i masz porządek w SMK, dopuszczenie jest formalnością. Najczęstsze problemy to spóźnione zgłoszenia i brakujące zaliczenia, które trzeba uzupełnić u kierownika specjalizacji — dlatego nie zostawiaj formalności na ostatni tydzień.

Na egzamin zabierz: dowód osobisty, długopis (czarny lub niebieski) i wezwanie z SMK. Telefony i smartwatche zostają przed salą; spóźnienie powyżej 30 minut zwykle dyskwalifikuje z sesji.

4. Zakres egzaminu — filary ginekologii i położnictwa

Egzamin z pielęgniarstwa ginekologiczno-położniczego obejmuje szeroki i zróżnicowany obszar — od fizjologicznej ciąży przez stany nagłe, aż po onkologię ginekologiczną i neonatologię. W praktyce pytania koncentrują się wokół kilku filarów:

• Opieka nad ciężarną i nadzór nad ciążą — ocena stanu ogólnego i położniczego, badania prenatalne, edukacja i przygotowanie do porodu, prowadzenie dokumentacji, opieka w ciąży niskiego i wysokiego ryzyka.
• Ciąża wysokiego ryzyka — cukrzyca ciążowa, nadciśnienie indukowane ciążą, łożysko przodujące, ciąża mnoga, niewydolność szyjki macicy, konflikty serologiczne i postępowanie pielęgniarskie.
• Poród i opieka śródporodowa — mechanizm porodu, okresy porodu, monitorowanie płodu (KTG — interpretacja podstawowa), ból porodowy i metody jego łagodzenia, rola pielęgniarki przy porodzie.
• Stany nagłe położnicze — krwotok położniczy (łożysko przodujące, przedwczesne oddzielenie łożyska, atonia macicy, krwotok poporodowy), stan przedrzucawkowy i rzucawka (rozpoznanie, postępowanie, leki), zator wodami płodowymi.
• Połóg i opieka poporodowa — fizjologia połogu, ocena involutio uteri, lochii, gojenia krocza, profilaktyka powikłań zakrzepowo-zatorowych i zakażeń połogowych.
• Laktacja i karmienie piersią — fizjologia laktacji, zasady prawidłowego przystawiania, najczęstsze trudności (zastój pokarmu, zapalenie gruczołu piersiowego), wsparcie i edukacja matki, wskazania i przeciwwskazania do karmienia.
• Opieka nad noworodkiem — ocena stanu noworodka w skali Apgar, adaptacja do życia pozamacicznego, badania przesiewowe, pielęgnacja, karmienie, najczęstsze problemy okresu noworodkowego.
• Ginekologia i opieka pooperacyjna — zapalenia narządu rodnego (diagnostyka, leczenie, pielęgnacja), onkologia ginekologiczna (rak szyjki macicy, rak endometrium, rak jajnika — objawy, diagnostyka, opieka pielęgniarska), opieka pooperacyjna po zabiegach ginekologicznych (laparoskopia, histerektomia), rehabilitacja po mastektomii.

W obrębie tych filarów jest garść tematów, które wracają na egzaminie wyjątkowo często i które warto opanować „na pewno”, a nie „mniej więcej”:

• Rozpoznawanie i postępowanie w stanie przedrzucawkowym i rzucawce — kryteria ciężkości, priorytety pielęgniarskie, leki (siarczan magnezu — mechanizm, dawkowanie, objawy przedawkowania i antidotum).
• Krwotok poporodowy — przyczyny (atonia macicy jako najczęstsza), postępowanie krok po kroku, ocena utraty krwi, monitorowanie parametrów życiowych.
• Interpretacja zapisów KTG — podstawowe wzorce (akceleracje, deceleracje wczesne/późne/zmienne, tachykardia/bradykardia płodu) i wynikające z nich decyzje pielęgniarskie.
• Profilaktyka i rozpoznawanie zakażeń połogowych — objawy, czynniki ryzyka, postępowanie, zasady higieny połogowej.
• Fizjologia i wsparcie laktacji — prawidłowe przystawianie dziecka, różnicowanie zastoju pokarmu od zapalenia gruczołu piersiowego, postępowanie w obu sytuacjach.
• Badania przesiewowe noworodka — zakres obowiązkowych badań, terminy, postępowanie z wynikami nieprawidłowymi.
• Onkologia ginekologiczna — czynniki ryzyka, profilaktyka (w tym szczepienie przeciwko HPV), objawy alarmowe raka szyjki macicy i raka endometrium, opieka pielęgniarska w trakcie i po leczeniu onkologicznym.

To są obszary, z których statystycznie pochodzi najwięcej pytań — i tu opłaca się być pewnym, a nie „mniej więcej”.

5. Blok ogólnozawodowy — 20 pytań ze 140

Blok ogólnozawodowy to jedna siódma egzaminu: prawo, etyka zawodowa, praktyka oparta na dowodach (EBNP), organizacja opieki i epidemiologia. Te pytania są wspólne dla wszystkich specjalizacji pielęgniarskich i nie znajdziesz ich w podręczniku klinicznym z pielęgniarstwa ginekologiczno-położnicze.

Dwadzieścia punktów to dokładnie tyle, ile dzieli wynik 84 od wyniku 64. Osoba, która przygotuje się wyłącznie klinicznie i odpuści blok, musi zdobyć 84 punkty ze 120 pytań klinicznych, czyli 70% zamiast 60%. To zauważalnie trudniejszy egzamin — nałożony na siebie dobrowolnie.

Że nie jest to problem teoretyczny, widać w danych: w pielęgniarstwie chirurgicznym pytanie o zakażenia wywoływane przez Staphylococcus epidermidis — czyli pytanie z bloku, nie z chirurgii — wróciło w trzynastu sesjach, częściej niż większość pytań stricte klinicznych.

Blokowi poświęciliśmy osobny tekst z analizą wszystkich sesji, rozkładem tematów i kanonem literatury: Blok ogólnozawodowy na PES pielęgniarek — kompletny przewodnik nauki.

Blok masz w cenie. W PESmaster pytania z bloku ogólnozawodowego wchodzą w skład banku specjalizacji — nie dokupujesz osobnego pakietu i nie uczysz się z dwóch aplikacji naraz. Jedna baza pokrywa cały egzamin, łącznie z tymi dwudziestoma pytaniami.

6. Specjalizacja ginekologiczno-położnicza — pytania z odpowiedziami (30 najczęstszych)

Poniższe pytania pochodzą z rzeczywistych sesji egzaminacyjnych. Przy każdym podajemy, w ilu sesjach wystąpiło — informacja, której nie znajdziesz w żadnym zbiorze testów, a która wprost mówi, czego uczyć się w pierwszej kolejności.

Te trzydzieści pytań pojawiło się łącznie 237 razy w 15 sesjach z lat 2018–2025.

Pytanie 1 — 10 sesji

Oscylacja skacząca w zapisie KTG manifestuje NAJCZĘŚCIEJ:

• A. zaburzenia przepływu pępowinowego ✓
• B. prawidłowe krążenie maciczno – łożyskowe
• C. sen płodu
• D. reakcję płodu na podanie matce leków narkotycznych

Oscylacja skacząca (saltatory pattern) w zapisie KTG, charakteryzująca się amplitudą powyżej 25 uderzeń/min, NAJCZĘŚCIEJ wskazuje na zaburzenia przepływu w naczyniach pępowinowych. Nadmierne i gwałtowne fluktuacje rytmu serca płodu są reakcją na hipoksję lub kompresję pępowiny, która zaburza wymianę gazową. Należy ją rozróżnić od oscylacji falistej (norma) i cichej (zaburzenia OUN lub leki).

Pytanie 2 — 10 sesji

Pacjentka w terminalnej fazie choroby nowotworowej wyraża życzenie, by nie informować rodziny o jej stanie zdrowia, w tej sytuacji personel medyczny powinien:

• A. dostosować się do woli pacjentki ✓
• B. dostosować się do woli rodziny
• C. informować rodzinę tylko o istotnych zmianach w stanie zdrowia pacjentki
• D. lekarz decyduje o zakresie przekazywanych informacji

Fundamentalna zasada prawa medycznego i etyki jest poszanowanie autonomii pacjenta – prawo do samostanowienia obejmuje również decyzje o zachowaniu poufności informacji o stanie zdrowia wobec rodziny. Zgodnie z ustawą o prawach pacjenta pacjent ma prawo do tajemnicy informacji z nim związanych, a personel medyczny nie może ujawniać ich osobom trzecim (w tym rodzinie) bez zgody chorego. Wola pacjenta jest nadrzędna wobec życzeń rodziny.

Pytanie 3 — 10 sesji

Wtórne ogniska posocznicy połogowej najczęściej tworzą się w:

• A. stawach
• B. mózgu
• C. płucach ✓
• D. siatkówce oka

Posocznica położnicza (sepsa) może być powikłana rozsiewem bakteryjnym do odległych narządów przez krążenie. Płuca są najczęstszym miejscem tworzenia się wtórnych ognisk zakażenia (zatorowych ropni płuc), co wynika z ich położenia jako pierwszego filtru naczyniowego po krążeniu dużym. Zatorowe zapalenie płuc komplikuje przebieg sepsy i znacznie pogarsza rokowanie. Inne lokalizacje (mózg, stawy) są możliwe, ale rzadsze.

Pytanie 4 — 9 sesji

Wskaż prawidłową kolejność faz rzucawki:

• A. okres objawów wstępnych, skurcz toniczny, skurcze kloniczne, śpiączka ✓
• B. okres objawów wstępnych, śpiączka, skurcz toniczny, skurcze kloniczne
• C. okres objawów wstępnych, skurcz toniczny, śpiączka, skurcze kloniczne
• D. okres objawów wstępnych, skurcze kloniczne, skurcz toniczny, śpiączka

Rzucawka przebiega w czterech następujących po sobie fazach: (1) objawów wstępnych – przedrzucawkowe sygnały neurologiczne (kilka sekund – minut), (2) skurcz toniczny – uogólniony, sztywny, trwa około 15–30 sekund, (3) skurcze kloniczne – rytmiczne drgawki całego ciała, trwają 1–2 minuty, (4) śpiączka ponapadowa. Ta kolejność jest patognomoniczna i ma znaczenie diagnostyczne oraz szkoleniowe.

Pytanie 5 — 9 sesji

Który z wymienionych markerów NIE świadczy o wystąpieniu zakażenia wewnątrzmacicznego?

• A. prokalcytonina
• B. białko C-reaktywne
• C. cytokiny
• D. białko SP -1 ✓

Biało SP-1 (schwangershaftsprotein 1, czyli ludzka placentarna laktogenaza SP1) jest marker łożyskowy i nie ma zwiazku z odpowiedzia zapalną ani zakażeniem wewnątrzmaciecznym. Markery zakażenia wewnątrzmaciecznego to: prokalcytonina (marker posocznicy bakteryjnej), bialko C-reaktywne (CRP, marker stanu zapalnego) oraz cytokiny prozapalne (IL-6, IL-8, TNF). SP-1 sluzy do oceny czynnosci łozyska, a nie infekcji.

Pytanie 6 — 9 sesji

Wymiar dwuciemieniowy - stosowany skrót w badaniach USG, to:

• A. BPD ✓
• B. HC
• C. FL
• D. AC

W ultrasonografii prenatalnej BPD (Biparietal Diameter) oznacza wymiar dwuciemieniowy – odległość między zewnętrzną blaszką jednej kości ciemieniowej a wewnętrzną blaszką drugiej, mierzoną w płaszczyźnie poprzecznej głowy płodu. Jest jednym z podstawowych parametrów biometrii USG. HC (Head Circumference) to obwód głowy, FL (Femur Length) to długość kości udowej, a AC (Abdominal Circumference) to obwód brzucha.

Pytanie 7 — 8 sesji

Wysokość dna macicy w 28. tygodniu ciąży pojedyńczej znajduje się:

• A. 2-3 palce poniżej pępka
• B. 2-3 palce powyżej pępka ✓
• C. pomiędzy pępkiem a wyrostkiem mieczykowatym
• D. 2-3 palce poniżej łuków żebrowych

W 28. tygodniu ciąży dno macicy sięga 2–3 palce powyżej pępka, co odpowiada wysokości około 26–28 cm mierzonej centymetrem od spojenia łonowego. Jest to jeden z orientacyjnych punktów, które położna wykorzystuje do klinicznej oceny zaawansowania ciąży i wzrastania płodu. Poniżej pępka dno macicy znajdowałoby się we wcześniejszych tygodniach (~20. tyg.), a pomiędzy pępkiem a wyrostkiem mieczykowatym – w III trymestrze.

Pytanie 8 — 8 sesji

Który z objawów kiły u pacjentki ciężarnej zaliczamy do kiły pierwszorzędowej?

• A. wysypka na dłoniach i stopach
• B. łysienie
• C. sączące grudkowate zmiany na narządach płciowych (lepieże płaskie)
• D. owrzodzenia na sromie i w pochwie ✓

Kiła pierwszorzędowa charakteryzuje się twardym wrzódem (chancre) – bezbolesnym owrzodzeniem w miejscu wniknięcia krętka bladego Treponema pallidum, które u kobiet występuje najczęściej na sromie, w pochwie lub na szyjce macicy. Wysypka dłoniowo-podeszwowa i kłykciny płaskie są objawami kiły drugorzędowej, a łysienie kiłowe – również II stopnia. Wrzód kiłowy jest patognomonicznym objawem kiły I stopnia.

Pytanie 9 — 8 sesji

Wskaż grupę czynników ryzyka zatoru płynem owodniowym:

• A. czynność skurczowa hipotoniczna, ciąża mnoga, stymulacja czynności skurczowej
• B. nadmierna czynność skurczowa, ciąża mnoga, samoistna czynność skurczowa
• C. czynność skurczowa hipotoniczna, ciąża pojedyncza, stymulacja czynności skurczowej
• D. nadmierna czynność skurczowa, ciąża mnoga, stymulacja czynności skurczowej ✓

Zator płynem owodniowym jest związany z penetracją płynu owodniowego do krążenia matki, co łatwiej następuje przy nadmiernej lub indukowanej czynności skurczowej, ciąży mnogiej (większa objętość płynu owodniowego) oraz stymulacji oksytocyną. Czynność hipotoniczna i ciąża pojedyncza nie są czynnikami ryzyka tego powikłania. Odpowiedź D łączy nadmierną czynność skurczową, ciążę mnogą i stymulację – wszystkie trzy udowodnione czynniki ryzyka.

Pytanie 10 — 8 sesji

Szczepienie BCG wykonuje się przez wstrzyknięcie:

• A. śródskórne, w 1/3 zewnętrzną górną część lewego ramienia, ponad dolnym przyczepem mięśnia naramiennego ✓
• B. podskórne, w 1/3 zewnętrzną górną część lewego ramienia, ponad dolnym przyczepem mięśnia naramiennego
• C. śródskórne, w 1/3 zewnętrzną dolną część lewego ramienia, ponad dolnym przyczepem mięśnia naramiennego
• D. śródskórne, w 1/3 zewnętrzną górną część lewego ramienia, poniżej dolnego przyczepu mięśnia naramiennego

Szczepienie BCG podaje się śródskórnie (nie podskórnie), co pozwala kontrolować prawidłową technikę przez powstanie bąbelka skórnego. Miejsce wstrzyknięcia to 1/3 zewnętrzna górna lewego ramienia, powyżej (ponad) dolnym przyczepem mięśnia naramiennego, co minimalizuje ryzyko uszkodzenia ważnych struktur anatomicznych i jest standardem WHO oraz polskiego kalendarza szczepień.

Rozwiąż pełny egzamin próbny — 140 pytań, jak na prawdziwej sesji →

Pytanie 11 — 8 sesji

W przypadku pojawienia się u położnicy narastających objawów – bólu w klatce piersiowej, sinicy, duszności, kaszlu należy podejrzewać:

• A. zawał
• B. rozstrzeń oskrzeli
• C. zator tętnicy płucnej ✓
• D. POCHP

Ból w klatce piersiowej, nagle nasilająca się duszność, sinica i krwioplucie u położnicy w przebiegu połogu są klasyczną triadą zatoru tętnicy płucnej. W połogu istnieje wysokie ryzyko zakrzepowo-zatorowe z powodu hiperkoagulacji (wzrost czynników krzepnięcia), unieruchomienia i uszkodzenia naczyń podczas porodu. Zawał serca jest mniej prawdopodobny w tej grupie wiekowej, a rozstrzenie oskrzeli i POChP nie dają tak ostrego przebiegu.

Pytanie 12 — 8 sesji

Położna / pielęgniarka komunikując się z rodzicami dziecka z zaburzeniami zdrowia i udzielając im wsparcia powinna wiedzieć, że rodzice, zanim zaakceptują swoje chore dziecko, muszą przejść przez pewne etapy wychodzenia z kryzysu przebiegające w określonej kolejności:

• A. faza wstrząsu, faza zaprzeczenia, poczucie winy, żałoba, smutek, złość, akceptacja i reorganizacja
• B. faza zaprzeczenia, faza wstrząsu, złość, żałoba, poczucie winy, smutek, akceptacja i reorganizacja
• C. faza wstrząsu, faza zaprzeczenia, żałoba, poczucie winy, smutek, złość, akceptacja i reorganizacja ✓
• D. faza zaprzeczenia, faza wstrząsu, żałoba, poczucie winy, smutek, złość, akceptacja i reorganizacja

Klasyczny model Kübler-Ross w odniesieniu do rodziców dziecka z zaburzeniami zdrowia przebiega w kolejności: faza wstrząsu (szok po wiadomości), faza zaprzeczenia (niewiara, negacja), następnie żałoba, poczucie winy, smutek, złość, aż do akceptacji i reorganizacji życia. Kolejność ta ma znaczenie kliniczne, bo interwencja położnej/pielęgniarki musi być dostosowana do aktualnego etapu przeżywania przez rodziców.

Pytanie 13 — 8 sesji

Podczas radioterapii pielęgnacja okolicy napromieniowanej polega na:

• A. myciu wodą destylowaną oraz nawilżanie skóry kremem kosmetycznym
• B. unikaniu mycia wodą, nie stosowaniu kremów kosmetycznych, wód toaletowych bądź jakichkolwiek własnych maści ✓
• C. masowaniu, ucisku
• D. wietrzeniu, wystawianiu na słońce, traktowaniu naprzemiennie zimnym i ciepłem

Skóra w obszarze napromieniowanym jest wrażliwa i narażona na uszkodzenie popromienne, dlatego należy unikać wszelkich czynników drażniących lub chemicznych. Kremy kosmetyczne, wody toaletowe i maści własne mogą zawierać substancje uczulające bądź zmieniające dawkę promieniowania pochłanianą przez skórę. Masaż, ucisk, ekspozycja na słońce i naprzemienna stosowanie zimna/ciepła nasilają stan zapalny i mogą prowadzić do martwicy skóry.

Pytanie 14 — 8 sesji

W przypadku nowotworu inwazyjnego szyjki macicy, wskazane jest ukończenie ciąży:

• A. porodem drogami natury
• B. cięciem cesarskim ✓
• C. cięciem cesarskim, które wykonuje się tylko w III i IV stopniu zaawansowania nowotworu
• D. metoda ukończenia porodu zależy od decyzji pacjentki

Przy inwazyjnym raku szyjki macicy poród siłami natury jest przeciwwskazany, ponieważ przejście główki przez kanał rodny wiąże się z ryzykiem krwotoku z guza, rozsiewu komórek nowotworowych oraz uszkodzenia tkanek zmienionych chorobowo. Cięcie cesarskie jest bezpieczniejszą drogą ukończenia ciąży, a jednocześnie może być połączone z radykalnym zabiegiem operacyjnym (np. trachelektomia lub histerektomia w zależności od stopnia zaawansowania).

Pytanie 15 — 8 sesji

U pacjentki po mastektomii, w życiu codziennym, zalecane jest stosowanie klina pod kończynę górną strony operowanej:

• A. tylko podczas snu
• B. podczas snu oraz podczas przebywania w pozycji leżącej powyżej 4 godzin
• C. podczas snu oraz podczas dłuższego przebywania w pozycji leżącej lub siedzącej ✓
• D. po wypisaniu ze szpitala nie zaleca się stosowania klina pod kończynę górną operowaną

Po mastektomii z wycięciem węzłów chłonnych pachowych istnieje ryzyko rozwinięcia się chłoniaka kończyny górnej operowanej. Stosowanie klina (uniesienie kończyny powyżej poziomu serca) podczas snu oraz przebywania w pozycji leżącej lub siedzącej przez dłuższy czas ułatwia odprowadzanie chłonki i zmniejsza zastój w naczyniach chłonnych. Sama pozycja podczas snu jest niewystarczająca, gdyż również długie siedzenie sprzyja zastojowi.

Pytanie 16 — 8 sesji

Zwiększone stężenie gonadotropin wynikające z pierwotnej dysfunkcji gonad oznacza:

• A. hipergonadyzm hipergonadotropwy
• B. hipergonadyzm hipogonadotropowy
• C. hipogonadyzm hipergonadotropowy ✓
• D. hipogonadyzm hipogonadotropowy

W hipogonadyzmie hipergonadotropowym pierwotna dysfunkcja gonad powoduje brak hamowania zwrotnego – gonady nie produkują odpowiedniej ilości hormonów płciowych, więc przysadka wydziela nadmierne ilości gonadotropin (FSH, LH). Przykładami są dysgenezja gonad (zespół Turnera) lub przedwczesna niewydolność jajnikow. Hipogonadyzm hipogonadotropowy wynika natomiast z niedoboru gonadotropin przy prawidłowych gonadach.

Pytanie 17 — 8 sesji

Kłykciny kończyste to zakażenie wywołane przez:

• A. HPV (wirus brodawczaka ludzkiego) typ 6 , 11 niskoonkogenne ✓
• B. HPV (wirus brodawczaka ludzkiego) typ 16, 18 wysokoonkogenne
• C. HPV(wirus brodawczaka ludzkiego) typ 11, 16 o mieszanej onkogenności
• D. HPV (wirus brodawczaka ludzkiego) typ 6 , 18 o mieszanej onkogenności

Kłykcinami kończystymi (condylomata acuminata) są brodawki płciowe wywołane przez nieонkogenne typy HPV 6 i 11, które replikują się w nabłonku wielowarstwowym płaskim. Typy HPV 16 i 18 są wysokoonkogenne i związane z rakiem szyjki macicy, sromu i pochwy, ale nie powodują typowych brodawek. Rozróżnienie typów HPV ma zasadnicze znaczenie kliniczne w kontekście profilaktyki i ryzyka onkologicznego.

Pytanie 18 — 8 sesji

W przypadku trisomii 21, w 12 tygodniu ciąży:

• A. stężenie wolnej podjednostki β-hCG w surowicy matki jest wyższe niż w przypadku płodów z prawidłowym kariotypem, natomiast stężenie białka osoczowego PAPP-A jest niższe ✓
• B. stężenie wolnej podjednostki β-hCG w surowicy matki jest niższe niż w przypadku płodów z prawidłowym kariotypem, stężenie białka osoczowego PAPP-A również jest niższe
• C. stężenie wolnej podjednostki β-hCG w surowicy matki jest niższe niż w przypadku płodów z prawidłowym kariotypem, natomiast stężenie białka osoczowego PAPP-A jest wyższe
• D. stężenie wolnej podjednostki β-hCG w surowicy matki jest wyższe niż w przypadku płodów z prawidłowym kariotypem, stężenie białka osoczowego PAPP-A również jest wyższe

W trisomii 21 (zespół Downa) badanie z I trymestru ciąży wykazuje charakterystyczny profil biochemiczny: stężenie wolnej podjednostki beta-hCG jest istotnie wyższe niż w ciążach z prawidłowym kariotypem płodu, natomiast stężenie białka PAPP-A (pregnancy-associated plasma protein A) jest wyraźnie niższe. Odwrotny wzorzec (niższe hCG i niższe PAPP-A) obserwuje się w trisomii 18. Połączenie tych markerów biochemicznych z pomiarem przezierności karkowej (NT) w USG stanowi test trójskładnikowy pierwszego trymestru.

Pytanie 19 — 7 sesji

Który z niżej wymienionych wymiarów NIE służy do podstawowej oceny wieku ciążowego:

• A. długość pęcherzyka ciążowego
• B. długość ciemieniowo-siedzeniowa
• C. obwód główki ✓
• D. wymiar dwuciemieniowy

Do podstawowej oceny wieku ciążowego w badaniu USG służą: długość pęcherzyka ciążowego (GS) we wczesnej ciąży, długość ciemieniowo-siedzeniowa (CRL) w I trymestrze oraz wymiar dwuciemieniowy (BPD) w II i III trymestrze. Obwód główki (HC) jest parametrem uzupełniającym i biometrii wzrostu płodu, ale nie stanowi podstawowego markera datingowego – jest obliczany pochodnie z pomiarów BPD i OFD.

Pytanie 20 — 7 sesji

Objaw Chadwicka, widoczny już w pierwszych 6-8 tygodniach ciąży, to:

• A. objaw pochwowy polegający na zasinieniu błony śluzowej pochwy ✓
• B. objaw maciczny, polegający na uwypukleniu tej części macicy, w której nastąpiło zagnieżdżenie jaja płodowego
• C. zmiana w szyjce macicy, polegająca na zmianie jej konsystencji
• D. zmiana w gruczołach piersiowych, polegająca na zwiększonym unaczynieniu

Objaw Chadwicka polega na sinofioletowym zabarwieniu błony śluzowej pochwy i szyjki macicy, wywołanym przez zwiększone przekrwienie i zastój krwi żylnej jako efekt hormonalnych zmian ciążowych. Pojawia się już w 6-8 tygodniu ciąży i jest jednym z wczesnych, pewnych objawów ciąży widocznych w badaniu ginekologicznym. Nie należy go mylić z objawem Hegara (mięknięcie cieśni macicy) ani Godella (mięknięcie szyjki).

Pytanie 21 — 7 sesji

Który z poniższych objawów jest charakterystyczny dla łożyska przodującego?

• A. podczas skurczu krwawienie zmniejsza się
• B. podczas skurczu krwawienie nasila się ✓
• C. bolesność powłok brzusznych
• D. nadciśnienie tętnicze w wywiadzie

W łozysku przodujacym krew krwawi z łozyska i naczyni wzglednie oderwanych przez skurcz, dlatego podczas skurczu macicy, gdy dolny odcinek jest rozciagany i szyjka sie otwiera, krwawienie sie nasila. Odroznia to łozysko przodujace od przedwczesnego oddzielenia łozyska prawidlowo uloczonego, gdzie skurcz zmniejsza krwawienie przez mechaniczne ucisnięcie naczynia. Bolesnosc powłok i nadcisnienie sa typowe dla oddzielenia łozyska, nie dla przodowania.

Pytanie 22 — 7 sesji

Podczas badania położniczego rodzącej wykonano chwyt De Lee, miał on na celu:

• A. wyczucie od zewnątrz główki znajdującej się na dnie miednicy ✓
• B. wyczucie główki znajdującej się w próżni
• C. wyczucie główki ustalonej we wchodzie miednicy
• D. ocena stopnia niewspółmierności porodowej

Chwyt De Lee (zwany też chwytem Paulego-De Lee’go) służy do oceny głębokości wstawiania główki w kanale rodnym – bada się go obustronnie od zewnątrz przez powłoki brzuszne w okolicy nad spojeniem łonowym. Jeśli główka jest na dnie miednicy (trzecia płaszczyzna), zewnętrzne opuszki palców nie mogą się pod nią wsunąć. Odpowiedź A prawidłowo opisuje cel tego chwytu jako wyczucie główki na dnie miednicy.

Pytanie 23 — 7 sesji

Najmniejszy obwód główki płodu, to obwód:

• A. podpotyliczno – ciemieniowy ✓
• B. czołowo – potyliczny
• C. bródkowo – potyliczny
• D. tchawiczo – ciemieniowy

Obwód podpotyliczno-ciemieniowy (suboccipitobregmatic) odpowiada wymiarowi 9,5 cm przy prawidłowym przygięciu główki w potylicznym przodującym ułożeniu i jest najkorzystniejszym (najmniejszym) obwodem, w jakim główka przeciska się przez kanał rodny. Obwód czołowo-potyliczny (11,75 cm) dotyczy prostowania główki, a bródkowo-potyliczny (13,5 cm) - twarzowego tylnego. Znajomość tych wymiarów jest kluczowa dla oceny współmierności porodowej.

Pytanie 24 — 7 sesji

Podczas badania noworodka, przy próbie wywołania repozycji podwichniętego albo zwichniętego stawu biodrowego do panewki, obserwowany najsilniej wyrażony objaw niestabilności stawu, to objaw:

• A. Barlowa (wyważania)
• B. Ortolaniego (przeskakiwania) ✓
• C. Ortolaniego (wyważania)
• D. Barlowa (przeskakiwania)

Objaw Ortolaniego (przeskakiwania) ujawnia się podczas próby REPOZYCJI – badający odwodzi i unosi udo, a zwichnięta głowa kości udowej wskakuje do panewki z wyczuwalnym i/lub słyszalnym przeskokiem. Objaw Barlowa (wyważania) polega na prowokacji zwichnięcia przez addukację uda. Pytanie dotyczy próby repozycji i „najsilniej wyrażonego objawu niestabilności” – to właśnie Ortolaniego przeskakiwanie.

Pytanie 25 — 7 sesji

Pojawienie się w 3 dniu połogu temperatury 39°C-40°C, przyspieszenia tętna, bolesności macicy, złego samopoczucia oraz odchodów o przykrej woni wskazuje na zapalenie:

• A. pęcherza
• B. błony śluzowej macicy ✓
• C. żył głębokich
• D. przydatków

Zapalenie błony śluzowej macicy (endometritis) w połogu objawia się wysoką gorączką (38–40 stopni C) pojawiającą się około 3. doby, tachykardią, bolesnością macicy przy palpacji oraz cuchnącymi odchodami o nieprzyjemnej woni – są to klasyczne kryteria Saathoffa rozpoznania zakażenia położniczego macicy. Zapalenie pęcherza daje gorączkę z dysurią, a zakrzepica żył głębokich nie powoduje cuchnących odchodów.

Pytanie 26 — 7 sesji

Objaw Michaelisa niejednokrotnie jest pierwszym obserwowanym symptomem patologii w połogu i dotyczy:

• A. wzrostu ciśnienia tętniczego
• B. zwiększenia częstości tętna
• C. zwiększonej utraty krwi
• D. wzrostu temperatury ciała ✓

Objaw Michaelisa (lub Michaelis-Ramirez) to wczesny sygnał zakażenia położniczego, polegający na subtelnym wzroście temperatury ciała, często jeszcze przed pojawieniem się innych objawów sepsy. Wzrost temperatury jest pierwszym uchwytnym klinicznie sygnałem aktywacji odpowiedzi zapalnej i umożliwia wczesną interwencję pielęgniarki/położnej.

Pytanie 27 — 7 sesji

Wymagane pomiary antropometryczne noworodka po urodzeniu dotyczą pomiarów:

• A. obwodów ramienia, przedramienia, uda i łydki mierzonych na jednej kończynie
• B. obwodów ramienia, przedramienia, uda i łydki mierzonych na obu kończynach
• C. masy ciała, długości ciała, obwodu głowy, obwodu klatki piersiowej ✓
• D. długości ciała, obwodu głowy, obwodu klatki piersiowej

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z 20 września 2012 r. w sprawie standardów postępowania medycznego, bezpośrednio po urodzeniu noworodka obowiązują pomiary: masy ciała, długości ciała, obwodu głowy i obwodu klatki piersiowej. Są one podstawą oceny stanu odżywiania, wykrycia makro- i mikrosomii oraz referencją do siatek centylowych. Obwody kończyn nie należą do standardowych pomiarów poporodowych.

Pytanie 28 — 7 sesji

Wskaż objaw CHARAKTERYSTYCZNY dla zapalenia żył głębokich w przebiegu połogu:

• A. zaczerwienienie skóry
• B. rozszerzone poskręcane pętle żylaków
• C. bolesne zgrubienie żylaków
• D. obrzęk kończyny z napiętą, błyszczącą skórą ✓

Zapalenie żył głębokich (DVT) w połogu objawia się jednostronnym, szybko narastającym obrzękiem kończyny dolnej z napiętą, błyszczącą, niekiedy bladą lub sinawą skórą (tzw. phlegmasia alba dolens lub cerulea dolens) – jest to wynik utrudnionego odpływu krwi i chłonki. Zaczerwienienie i poskręcane żylaki są typowe dla zapalenia żył powierzchownych, a bolesne zgrubienia – dla zakrzepowego zapalenia żylaków.

Pytanie 29 — 7 sesji

Rozpoznanie zespołu zaburzeń oddychania noworodka po urodzeniu, opiera się na typowych kryteriach klinicznych:

• A. zaburzenia pierwszego oddechu i trudności w kontynuowaniu samoistnej czynności oddechowej; znacznego stopnia wysiłek oddechowy; bradypnoë; wciąganie międzyżebrzy, dołków nadobojczykowych, mostka; stękanie wydechowe; sinica obwodowa, bradykardia
• B. zaburzenia pierwszego oddechu i trudności w kontynuowaniu samoistnej czynności oddechowej; znacznego stopnia wysiłek oddechowy; tachypnoë; wciąganie międzyżebrzy, dołków nadobojczykowych, mostka; stękanie wydechowe; sinica obwodowa, tachykardia ✓
• C. zaburzenia pierwszego oddechu i trudności w kontynuowaniu samoistnej czynności oddechowej; znacznego stopnia wysiłek oddechowy; tachypnoë; jednostronne osłabienie ruchów klatki piersiowej ; stękanie wydechowe; sinica obwodowa, tachykardia
• D. zaburzenia pierwszego oddechu i trudności w kontynuowaniu samoistnej czynności oddechowej; znacznego stopnia wysiłek oddechowy; bradypnoë; wzmożona praca dodatkowych mięśni oddechowych; stękanie wydechowe; sinica obwodowa, bradykardia

Zespół zaburzeń oddychania noworodka (RDS) cechuje się tachypnoe (>60/min), a nie bradypnoe, ponieważ noworodek kompensuje niedobór surfaktantu zwiększoną częstością oddechów. Tachykardii towarzyszy silny wysiłek oddechowy z wciąganiem międzyżebrzy, dołków nadobojczykowych i mostka, stękanie wydechowe (objaw zamykania głottis) oraz sinica obwodowa. Bradypnoe i bradykardia wskazywałyby na groźne wyczerpanie noworodka lub inne rozpoznanie.

Pytanie 30 — 7 sesji

W pierwszym etapie zakażenia rzeżączką proces chorobowy toczy się w obrębie:

• A. pochwy i cewki moczowej
• B. szyjki macicy i cewki moczowej ✓
• C. przydatków
• D. wszystkie odpowiedzi są prawidłowe

W rzeżączce Neisseria gonorrhoeae zakaża najpierw nabłonek walcowaty (kanalikowy), który wysłela cewkę moczową i kanalik szyjkowy – dlatego w I etapie zakażenia choroba toczy się w obrębie szyjki macicy i cewki moczowej. Pochwa jest wysłana nabłonkiem wielowarstwowym płaskim, który jest naturalnie oporny na gonokoki; przydatki zajmowane są dopiero w późniejszym etapie wstępującym.

Zobacz pozostałe pytania z uzasadnieniami — załóż darmowe konto →

7. Materiały — z czego się uczyć

Skuteczne przygotowanie stoi na dwóch nogach: uporządkowana teoria i praca na pytaniach.

Literatura, która najczęściej powraca w pytaniach. Przeanalizowaliśmy przypisy bibliograficzne dołączone do pytań z dotychczasowych sesji pielęgniarstwa ginekologiczno-położniczego. Kilka pozycji odpowiada za zdecydowaną większość źródeł — i to od nich warto zacząć:

• Bręborowicz G. H. (red.) — Położnictwo i ginekologia (PZWL) — zdecydowanie najczęściej cytowane źródło i naturalny „kościec” do nauki. Obejmuje pełny zakres położnictwa i ginekologii od fizjologicznej ciąży przez patologie i stany nagłe po ginekologię onkologiczną — ta pozycja powinna być na biurku przez cały okres przygotowań.
• Bień A. (red.) — Opieka nad kobietą ciężarną (seria Biblioteka Położnej, PZWL) — drugie co do częstości cytowane źródło; koncentruje się na opiece pielęgniarskiej i położniczej nad ciężarną, uzupełniając Bręborowicza o perspektywę praktyczną.
• Słomko Z. (red.) — Ginekologia (t. 1–2) — systematyczne ujęcie ginekologii klinicznej; przydatne zwłaszcza do działów ginekologii onkologicznej i zapaleń narządu rodnego.

Pojawiają się też pozycje z zakresu neonatologii, laktacji oraz akty prawne (ustawa o prawach pacjenta, ustawa o zawodach pielęgniarki i położnej) i wytyczne towarzystw naukowych dotyczące opieki perinatalnej — to pula pytań „okołozawodowych” i proceduralnych, łatwa do dobicia punktów.

Wniosek praktyczny: jeśli masz czas tylko na jeden podręcznik, niech to będzie Bręborowicz, a opiekę nad ciężarną dorób z Bień — te dwie pozycje pokrywają największą część pytań.

• Baza pytań. Sam podręcznik nie nauczy Cię formy egzaminu — tego, jak konstruowane są pytania i dystraktory. Dlatego od początku łącz teorię z rozwiązywaniem pytań z bazy PES dla pielęgniarstwa ginekologiczno-położniczego, filtrując po dziale, którego akurat się uczysz.
• Wytyczne i standardy. Tam, gdzie postępowanie bywa aktualizowane (stany nagłe położnicze, profilaktyka zakażeń, opieka nad noworodkiem), sprawdzaj bieżące rekomendacje Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników — egzamin lubi „aktualne postępowanie”, nie wersję sprzed lat.

Najskuteczniejszy rytm to pętla: przeczytaj dział → rozwiąż pytania z tego działu → wróć do błędów. Pytanie, na które odpowiedziałaś źle i zrozumiałaś dlaczego, jest warte więcej niż dziesięć przeczytanych stron.

8. Plan nauki na 8–12 tygodni

Poniższy plan zakłada pracę obok dyżurów — realny, nie idealny. Dostosuj proporcje do swoich luk.

Faza 1 (tygodnie 1–2): diagnoza i mapa luk. Rozwiąż jeden pełny zestaw pytań „na zimno”, zanim cokolwiek powtórzysz. Wynik nie ma znaczenia — chodzi o mapę słabych obszarów. Zapisz, które działy lecą poniżej progu (stany nagłe? noworodek? onkologia ginekologiczna?) i to one dostają najwięcej czasu.

Faza 2 (tygodnie 3–9): systematyczna nauka działami. Pracuj blokami tematycznymi, nie „wszystkim naraz”. Jeden blok = teoria z podręcznika + pytania z tego samego działu + powrót do błędów. Sugerowana kolejność: najpierw filary o największej liczbie pytań (opieka nad ciężarną, stany nagłe położnicze, poród i połóg), potem obszary nieco węższe (noworodek i laktacja, ginekologia, opieka pooperacyjna w ginekologii, onkologia ginekologiczna). Rób krótkie powtórki rozłożone w czasie — wracaj do działu po kilku dniach, nie dopiero przed egzaminem.

Faza 3 (tygodnie 10–12): symulacje. Przejdź na pełne zestawy 140 pytań w reżimie 140 minut, najlepiej o porze planowanego egzaminu. Minimum 3 pełne symulacje wytrenują wytrzymałość i tempo. Po każdej analizuj nie tylko co było źle, ale dlaczego — czy to luka wiedzy, czy błąd czytania pytania. Celuj w stabilne 75–80%, żeby mieć bufor ponad próg 60%.

Jeśli masz mniej niż 8 tygodni, skróć Fazę 2, ale nie rezygnuj z symulacji — to one najmocniej podnoszą wynik tuż przed egzaminem.

9. Najczęstsze błędy zdających — i jak ich uniknąć

Większość niepowodzeń na PES nie wynika z braku wiedzy, tylko z powtarzalnych pułapek. Oto te, które najczęściej kosztują punkty na egzaminie ginekologiczno-położniczym:

• Nauka „wszystkiego po trochu” zamiast od luk. Bez diagnozy z Fazy 1 łatwo godzinami powtarzać to, co już się umie, a omijać słabe działy. Najpierw zmierz, potem ucz się celowo.
• Uczenie się teorii bez pytań. Sam podręcznik nie pokazuje, jak skonstruowane są dystraktory. Bez treningu na pytaniach na egzaminie zaskakuje forma, nie treść.
• Powtarzanie nieaktualnych standardów. Postępowanie w stanach nagłych położniczych i opieka perinatalna bywają aktualizowane. Wersja zapamiętana z okresu szkolenia może rozmijać się z aktualną rekomendacją.
• Lekceważenie onkologii ginekologicznej. Pielęgniarki pracujące na oddziale położniczym często pomijają dział ginekologii onkologicznej jako „mniej praktyczny”. Tymczasem to regularnie reprezentowany obszar pytań — czynniki ryzyka, badania przesiewowe i opieka po leczeniu onkologicznym wracają co sesję.
• Słaba znajomość działania i monitorowania siarczanu magnezu. Szczegóły dawkowania, objawy przedawkowania i antidotum (glukonian wapnia) to konkretna wiedza, którą egzamin lubi sprawdzać precyzyjnie.
• Pomijanie kazusów klinicznych. Pytania opisujące pacjentkę i pytające o priorytetowe postępowanie są trudniejsze i czasochłonne. Ćwicz je świadomie, zamiast odkładać „na koniec”.
• Brak symulacji w reżimie czasowym. Wiedza bez wytrenowanego tempa załamuje się na sali. 140 pytań w 140 minut to też test koncentracji i wytrzymałości.
• Zostawianie pustych odpowiedzi. Skoro nie ma punktów ujemnych, każde pytanie bez zaznaczenia to dobrowolnie oddany punkt.

10. Strategia w dniu egzaminu

Dobrze rozegrany dzień egzaminu potrafi podnieść wynik o kilka punktów — bez żadnej dodatkowej wiedzy. Kilka zasad:

• Dwie tury. Pierwsze przejście: odpowiadaj na pytania, które znasz od ręki, a trudne oznaczaj i pomijaj. Druga tura: wracaj do oznaczonych z chłodną głową i większym zapasem czasu.
• Pilnuj tempa. Po około 70 minutach powinnaś być mniej więcej w połowie zestawu. Jeśli zostajesz w tyle, przyspiesz — lepiej przejść całość raz niż utknąć na kilkunastu pytaniach.
• Czytaj pytanie do końca. W kazusach położniczych i ginekologicznych kluczowy bywa ostatni fragment opisu (wynik KTG, tydzień ciąży, parametr życiowy). Zwroty „najpierw”, „w pierwszej kolejności”, „przeciwwskazane” zmieniają poprawną odpowiedź.
• Eliminuj, nie zgaduj na ślepo. Nawet gdy nie znasz odpowiedzi, odrzucenie dwóch ewidentnie błędnych opcji podnosi szansę z 25% do 50%.
• Nie zmieniaj odpowiedzi bez powodu. Pierwszy wybór poparty wiedzą jest zwykle trafniejszy niż poprawka „z nerwów”. Zmieniaj tylko, gdy znajdziesz konkretny argument.

11. Sprawdź się na prawdziwych pytaniach

Najszybszy sposób, by zobaczyć, gdzie naprawdę jesteś, to rozwiązać darmowy egzamin z pielęgniarstwa ginekologiczno-położniczego — w formacie zbliżonym do PES. Potraktuj pierwsze podejście jako diagnozę z Fazy 1: zobaczysz swój wynik, rozkład błędów po działach i to, które obszary wymagają najwięcej pracy. A potem wracaj do bazy regularnie, ucząc się na własnych pomyłkach — bo to one najszybciej budują wynik.

Powodzenia na egzaminie — ginekologia i położnictwo nagradzają systematyczność i umiejętność działania pod presją czasu.

Jeśli chcesz uczyć się dalej, specjalizacja ginekologiczno-położnicza — baza 1 152 pytań PES obejmuje wszystkie pytania z uzasadnieniami, naukę działami, powtórki oparte na Twoich błędach oraz blok ogólnozawodowy — w tej samej cenie, bez osobnego pakietu.

Kwartał kosztuje 99 zł. W tym planie działa gwarancja: jeśli nie zdasz, uczysz się dalej do kolejnej sesji bez dopłaty.

Załóż konto i sprawdź platformę przez dobę →